Η νευρική ανορεξία, η βουλιμία και ο οδοντίατρος.

Η διάβρωση των δοντιών, είναι από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα των ανθρώπων που πάσχουν από διατροφικές διαταραχές όπως η νευρική ανορεξία και η βουλιμία.Οι οδοντίατροι είμαστε από τους πρώτους γιατρούς που εντοπίζουμε το πρόβλημα πολλές φορές τυχαία, σε ασθενείς που δεν είναι πάντα έτοιμοι να παραδεχτούν το πρόβλημα τους. Είμαστε ακόμη από τους πρώτους γιατρούς που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε και να θεραπεύσουμε τις συνέπειες της διατροφικής διαταραχής, μιας και οι συνέπειες της πάθησης είναι εμφανείς στα δόντια πολύ σύντομα.

Το πιο συνηθισμένο πρόβλημα στα δόντια είναι η διάβρωση της αδαμαντίνης, αποτέλεσμα της μακροχρόνιας έκθεσης των δοντιών στα οξέα του στομάχου που εντοπίζεται κυρίως στην υπερώια πλευρά των άνω δοντιών. Ανάλογα με την σοβαρότητα του προβλήματος η διάβρωση μπορεί να επεκταθεί σε όλα τα δόντια με καταστροφικές συνέπειες για την ακεραιότητα τους.

Υπερώια επιφάνεια δοντιών άνω γνάθου
με διάβρωση, αποτέλεσμα διατροφικής διαταραχής.

 Όταν τα δόντια χάνουν την αδαμαντίνη τους, τότε εκτίθεται στο στοματικό περιβάλλον η οδοντίνη, που είναι ευαίσθητη.Προοδευτικά τα μπροστινά δόντια γίνονται μικρότερα και κοντύτερα και ευαίσθητα  στο κρύο,το ζεστό και στο γλυκό.

Η συχνότερη αιτία της διάβρωσης είναι οι εμετοί, συχνό φαινόμενο στους ασθενείς με διατροφικές διαταραχές. Η διάβρωση όμως μπορεί και να οφείλεται ή να επιδεινώνεται και με την χρήση όξινων ροφημάτων, αναψυκτικών, φρούτων και χυμών.

Οι διατροφικές διαταραχές μπορούν να προκαλέσουν μια σειρά από στοματικά προβλήματα εκτός από την διάβρωση της αδαμαντίνη, όπως:

• Μείωση της ποσότητας του σάλιου με αποτέλεσμα ξηροστομία και αίσθημα καύσου στην γλώσσα.

• Τερηδόνες και φλεγμονή των ούλων, που μπορούν να οδηγήσουν σε απώλεια δοντιών.

• Σφραγίσματα που φαίνονται ψηλότερα από το δόντι, σαν να προεξέχουν.

• Αλλαγές στην σύγκλειση των δοντιών και απώλεια της κάθετης διάστασης του προσώπου.

• Μόνιμη διόγκωση της παρωτίδας, του σιελογόνου αδένα που βρίσκεται στην παρειά και μπορεί να αλλοιώσει την εικόνα του προσώπου.

Τα περισσότερα από τα προβλήματα των δοντιών μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία, αν και ανάλογα με την βαρύτητα του προβλήματος μπορεί να χρειαστεί εκτεταμένη προσθετική αποκατάσταση η οποία πλέον είναι πολύ πιο συντηρητική από παλιά.

 Το πιο σημαντικό όμως είναι να σταματήσει η αιτία του προβλήματος που είναι οι εμετοί, ώστε να σταματήσει περαιτέρω επιδείνωση αλλά και να βοηθηθεί η μακροβιότητα των αποκαταστάσεων.

Ο οδοντίατρος σας δεν βρίσκεται στην θέση που είναι για να σας κρίνει ή να σας επιπλήξει για την διατροφική σας διαταραχή. Αντιθέτως είναι έτοιμος να σας βοηθήσει να αντιληφθείτε την σοβαρότητα του προβλήματος και να αντιμετωπίσει τις συνέπειες του εγκαίρως.

Στο μεταξύ:

• Μην βουρτσίζετε τα δόντια σας αμέσως μετά τον εμετό.

• Ξεπλύνετε τα δόντια σας μετά τον εμετό με ένα διάλυμα μαγειρικής σόδας σε νερό. Αυτό θα ανεβάσει το pH στο στόμα σας και θα μειώσει την δράση του όξινου εμετού στα δόντια σας.

• Χρησιμοποιείστε φθοριούχα στοματοπλύματα, θα σας βοηθήσουν στην προστασία από την τερηδόνα. 
• Αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια για την αντιμετώπιση της διατροφικής διαταραχής.

Έχετε απορίες;Χρησιμοποιήστε την φόρμα σχολίων,ή επικοινωνήστε μαζί μου στο ιατρείο ή στην σελίδα μας στο facebook.

Μέχρι την επόμενη φορά, συνεχίστε να χαμογελάτε..

Δόμνα Ευαγγελίδου, Οδοντίατρος-Προσθετολόγος

 

ΟΜΑΔΑ ΔΡΑΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

Η δραματοθεραπεία είναι μια ψυχοθεραπευτική μέθοδος που αντλεί τα εργαλεία της από το χώρο του θεάτρου. Η τέχνη, το παιχνίδι, η τελετουργία και η σωματική έκφραση αξιοποιούνται στη δραματοθεραπεία ως μέσα προσέγγισης, αποδοχής και μετακίνησης του εαυτού. Σε ένα παιγνιώδες κλίμα ασφάλειας και εμπιστοσύνης οι συμμετέχοντες θα εξερευνήσουν με ευφάνταστους τρόπους ζητήματα σχέσεων, αυτοεικόνας, δημιουργικότητας και ό,τι παρεμποδίζει τον καθένα από την προσωπική του εξέλιξη.

Η δραματοθεραπεία βλέπει ολιστικά τον άνθρωπο ως ένα τρίπτυχο νου-συναισθήματος-πνεύματος που περικλείεται από το σώμα, το οποίο πρωταγωνιστεί στην θεραπευτική διαδικασία. Δίνεται έμφαση στο εσωτερικό, δημιουργικό δυναμικό του κάθε ατόμου και με αυτό οδηγό γίνεται επεξεργασία βαθύτερων τραυματικών καταστάσεων. Η τέχνη και η εγγενής ιαματική της λειτουργία διευκολύνει το άτομο να φτάσει στην ικανοποίηση του θεραπευτικού του αιτήματος αναπτύσσοντας ταυτόχρονα και άλλες συναισθηματικές δεξιότητες και ολοκληρώνοντας σταδιακά και με σεβασμό το πάζλ της ψυχικής πραγματικότητας του κάθε ατόμου

Η ομάδα αυτή απευθύνεται σε ανθρώπους που επιθυμούν να εξερευνήσουν κρυμμένα κομμάτια του εαυτού τους, να απελευθερωθούν από μπλοκαρίσματα, να επεξεργαστούν ζητήματα σχέσεων, να ενδυναμώσουν τη δημιουργική τους φύση και να δώσουν χώρο στην προσωπική τους ιστορία να ξετυλιχθεί με μια άλλη ματιά. Δεν προϋποτίθεται προηγούμενη καλλιτεχνική ή ψυχοθεραπευτική εμπειρία.

.

Η ομάδα θα συναντιέται κάθε Δευτέρα και ώρα 17:45-19:45 με μέγιστο αριθμό συμμετεχόντων τα 12 άτομα.

Έναρξη ομάδας: Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011

Συντονιστής : Τάσος Μπάμπαλης (ψυχολόγος, δραματοθεραπευτής, εμψυχωτής θεατρικού παιχνιδιού)

Σχολείο Παιχνιδιού

Λεπενιώτου 8, Ψυρρή

Τηλ.210 3235462

e-mail: info@sxoleiopaixnidiou.gr

www.sxoleiopaixnidiou.gr

Η δραματοθεραπεία απέναντι σε μια κοινωνία υπό κατάρρευση

Ο σύγχρονος άνθρωπος καθίσταται πλέον αντιμέτωπος με μια κοινωνική, οικονομική και πολιτική πραγματικότητα ενάντια στην ηθική και το μέτρο, μακριά από τις ανθρώπινες αξίες και από την έννοια του υγιούς. Η νοσηρότητα που πλανάται δε θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο το ψυχικό σύστημα του ανθρώπου, την πιο ευαίσθητη λειτουργία του, υπεύθυνη για την ισορροπημένη διαβίωση μες στον κόσμο.

Οι δημιουργικές δυναμικές του ατόμου κινδυνεύουν καθώς καθημερινά υποσκελίζονται από μια παγερή πραγματικότητα, όπου τα συναισθήματα εξορίζονται ως περιττά ή δευτερεύοντα, καταπιέζονται και αδυνατούν να βρουν διέξοδο έκφρασης. Η νοητική λειτουργία καλπάζουσα γεννά ή υπακούει σε δοσμένα φόβητρα, το σώμα κλείνει και συρρικνώνεται και η πνευματική δημιουργία πνίγεται στην εσωστρέφεια. Με αυτόν τον τρόπο υποσκάπτεται η ολόπλευρη λειτουργία του ανθρώπου (ψυχή-νους-σώμα-πνεύμα). Το μοίρασμα, η δράση, η αλληλέγγυα στάση στον εαυτό και τον πλησίον φαντάζουν ως μόνοι δρόμοι προς μια πιο ανθρώπινη αντιμετώπιση της τρέχουσας κατάστασης.

Η δραματοθεραπεία αποτελεί μια μέθοδο ψυχοθεραπείας που χρησιμοποιεί τα εργαλεία του θεάτρου (και της Τέχνης γενικότερα) προκειμένου να υπηρετήσει τα θεραπευτικά αιτήματα των ατόμων με έναν πληρέστερο, ευφάνταστο και δημιουργικό τρόπο. Η Τέχνη περιέχει τα οικουμενικά στοιχεία εκείνα που μπορούν να εξουδετερώσουν -σε ενδοψυχικό τουλάχιστον επίπεδο -το απελπιστικό τοπίο μέσα από μια διεργασία αποδοχής, σύνδεσης με ό,τι ζωντανό και αναζωπύρωσης της φαντασίας. Στη δραματοθεραπεία το σώμα παίρνει το χώρο που χρειάζεται για να εκφράσει τα βαθιά συναισθήματα και τις σκέψεις του ατόμου, να απελευθερώσει παρελθοντικά μπλοκαρίσματα και να οδηγήσει σταδιακά και με εμπιστοσύνη το άτομο σε μια υγιέστερη διαχείριση όσων συναντά.

Παράλληλα, ο ακτιβίστικος χαρακτήρας της δραματοθεραπείας ωθεί τους ανθρώπους να σταθούν υπεύθυνοι, αυτόνομοι, δυναμικοί, δραστικοί και δραστήριοι (δράση-δράμα) πλάι στην προσωπική τους ιστορία, πλάι σε ό,τι τους περιστοιχίζει και κυρίως πλάι στο δημιουργικό τους κομμάτι -που ο καθένας μας φέρει εγγενώς. Η παθητικότητα και η καλλιέργηση ψευδαισθήσεων απέναντι στις προσωπικές δυσκολίες δυσχεραίνουν την ψυχική απελευθέρωση και ανάπτυξη του ανθρώπου. Η ανάληψη ενός δυναμικού και διεκδικητικού ρόλου (μιας που η διερεύνηση των ρόλων ζωής στη δραματοθεραπεία είναι μια από τις βασικές της διαδικασίες) απέναντι σε ό,τι μας στερεί το παρόν και το μέλλον συνάδει με μια ενεργητική και καταφατική στάση απέναντι στη ζωή.

Η ιαματική λειτουργία της Τέχνης, η συλλογικότητα που προωθεί και η εσωτερική “αισθητική” που καλλιεργεί (όπου ¨αισθητική” ένας προσδιορισμός της αξίας και της ομορφιάς της ζωής και του εαυτού) προσδίδουν στη δραματοθεραπεία μια δυναμική ικανή να στηρίξει το άτομο απέναντι στο σκοτάδι που μας περιβάλλει.

Σε έναν κόσμο που η Ποίηση και η Φαντασία εκπίπτουν, καλούμαστε να πάρουμε τον εαυτό μας με σεβασμό από το χέρι και να τον συντροφεύσουμε προς την υπηρεσία (θεραπεία=υπηρεσία)των αναγκών του, προς την αλήθειά του, προς τη ζωή.

Τάσος Μπάμπαλης

ψυχολόγος-δραματοθεραπευτής

Τί είναι η κατάθλιψη;

Η κατάθλιψη είναι η πιο διαδεδομένη ψυχική πάθηση στην εποχή μας (μαζί με την νευρική ανορεξία). Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας αγγίζει το 15% έως 20% ανεξαρτήτου ηλικίας και φύλου και παρουσιάζεται σε ήπια, μέτρια και βαριά μορφή. Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, η κοινωνική αποξένωση και η έλλειψη ισχυρών οικογενειακών δεσμών είναι βασικοί παράγοντες που είτε δημιουργούν είτε εντείνουν μία τέτοια κατάσταση.

Βασικότερο χαρακτηριστικό για την διαπίστωση καταθλιπτικών συμπτωμάτων είναι η γνωστική τριάδα:

1. Αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό του.
2. Αρνητικές σκέψεις για την κοινωνία και το κοινωνικό περιβάλλον
3. Αρνητικές σκέψεις για το μέλλον
   

Ένας άνθρωπος που πάσχει από κατάθλιψη μπορεί να έχει και τα τρία αυτά χαρακτηριστικά ή ένα συνδυασμό αυτών. Τα βασικά συμπτώματα της νόσου είναι τα ακόλουθα αισθήματα:

1. Κατωτερότητας (αίσθημα χαμηλής αυτοεκτίμησης – οι άλλοι είναι ανώτεροι από τον ίδιο)
2. Λύπης (αίσθημα μελαγχολίας, που μπορεί να εκφραστεί με κλάματα, απομόνωση, διαταραχή στον ύπνο κλπ)
3. Ενοχής (αίσθημα πως φταίει για όλα όσα συμβαίνουν και πως πρέπει να τιμωρηθεί)
4. Εκνευρισμού (κάποιες φορές παρατηρείται επιθετικότητα, θυμός κλπ).
   

Σε πολύ σοβαρές μορφές κατάθλιψης μπορεί να υπάρξουν σκέψεις και πράξεις αυτοτιμωρίας, αυτοτραυματισμού, αυτοκτονικότητας ή αυτοκτονικού ιδεασμού καθώς και να παρατηρηθούν ψευδαισθήσεις.

Η έγκαιρη διάγνωση της κατάθλιψης αποτελεί σημαντικό παράγοντα πρόληψης αυτών των οριακών και επικίνδυνων καταστάσεων και καθορίζει την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα των θεραπευτικών παρεμβάσεων.

Η Γνωσιακή-Συμπεριφοριστική Ψυχοθεραπεία στην Κατάθλιψη

Η Γνωσιακή-συμπεριφοριστική ψυχοθεραπεία στην κατάθλιψη βασίζεται στην κλινική παρατήρηση ότι η καταθλιπτική διάθεση συχνά είναι το αποτέλεσμα αρνητικών σκέψεων και συμπεριφορών.

Στην γνωσιακή - συμπεριφοριστική ψυχοθεραπεία το άτομο που πάσχει από κατάθλιψη (ή και μανιοκατάθλιψη )και ο θεραπευτής συνεργάζονται για να προσδιορίσουν και στη συνέχεια αξιολογήσουν τον δυσλειτουργικό τρόπο σκέψης ο οποίος επηρεάζει τα συναισθήματα και την συμπεριφορά.. Η ΓΣΨ είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη για την θεραπεία της κατάθλιψης και η αποτελεσματικότητά της βασίζεται σε κλινικά ερευνητικά δεδομένα.

Σύμφωνα με την θεωρία του Aaron Beck στον καταθλιπτικό ασθενή η σκέψη διαταράσσεται στο περιεχόμενό της (καταθλιπτική τριάδα), στην λειτουργία μέσω των διεργαστικών λαθών και στην δομή μέσω της ενεργοποίησης των καταθλιπτογόνων σχημάτων. Η σκέψη στο περιεχόμενό της (σκέψεις, εικόνες, ιδέες) εμφανίζει την γνωστική τριάδα μέσα από την οποία ο ασθενής αντιλαμβάνεται αρνητικά τον εαυτό του, τον κόσμο γύρω του και το μέλλον. Τα διεργαστικά λάθη αφορούν λάθη στον τρόπο που το άτομο σκέφτεται και αντιλαμβάνεται τα γεγονότα, όπως: διπολική σκέψη, καταστροφολογία, πρόβλεψη του μέλλοντος, αγνόηση των θετικών, προσήλωση στα αρνητικά, συναισθηματική λογική, ταμπελοποίηση, υπεργενίκευση, τα πρέπει κ.α. Τα καταθλιπτογόνα σχήματα, (oι πυρηνικές πεποιθήσεις του ατόμου) είναι δυσπροσαρμοστικά και ερμηνεύουν την εμπειρία με αρνητικό τρόπο. Τα σχήματα αυτά καθιστούν το άτομο ευάλωτο στην κατάθλιψη και ενεργοποιούνται όταν εμφανιστεί ένα καταθλιπτογόνο γεγονός. Χαρακτηριστικά γνωστικά σχήματα είναι τα ακόλουθα: Θα πρέπει να είμαι ικανός να κάνω τα πάντα μόνος μου, πρέπει πάντα να είμαι ένα καλό άτομο, η αξία μου ως ατόμου εξαρτάται από το τι οι άλλοι σκέπτονται για εμένα κ.α.

Στις αρχικές συνεδρίες και όταν τα συμπτώματα είναι πιο έντονα, δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στην δραστηριοποίηση του ασθενούς με συμπεριφορικές τεχνικές, ώστε να υπάρξει αύξηση των θετικών ενισχυτών μέσω των δραστηριοτήτων που το άτομο είχε παραμελήσει λόγω της κατάθλιψης. Οι συμπεριφορικές τεχνικές βασίζονται στο γεγονός ότι πολλοί καταθλιπτικοί ασθενείς αναφέρουν αρκετές αρνητικές γνωσίες όταν είναι αδρανείς, πράγμα το οποίο εντείνει τα αρνητικά συναισθήματα. Εξαιτίας των αρνητικών γνωσιών αποσύρονται από τις δραστηριότητες και τις κοινωνικές σχέσεις χρησιμοποιώντας το ως απόδειξη για την προσωπική ανεπάρκειά τους, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Μια βασική τεχνική είναι ο προγραμματισμός δραστηριοτήτων, όπου ως στόχο έχει την κινητοποίηση του ασθενούς, την δημιουργία κινήτρων και την μείωση των προκαταλήψεων σχετικά με την λειτουργικότητα βάση ρεαλιστικών εκτιμήσεων. Σε συνεργασία με τον θεραπευτή, ο ασθενής δεσμεύεται σε συγκεκριμένες στοχοκατευθυνόμενες δραστηριότητες και καταγράφει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του, καθώς και μια αναφορά ικανοποίησης/απόλαυσης για τις επιτυχίες των στόχων .

Καθώς η θεραπεία προχωράει, ο χαρακτήρας της γίνεται όλο και πιο γνωσιακός. Μια βασική τεχνική είναι το ημερολόγιο δυσλειτουργικών σκέψεων ή αλλιώς η τεχνική τριπλής στήλης ΑΒC, στο οποίο ο θεραπευόμενος καταγράφει τις αυτόματες λανθασμένες σκέψεις, το συναίσθημα και την συμπεριφορά. Στην συνέχεια, στο τρίστηλο προστίθενται επιπλέον τέσσερις στήλες, όπου σε συνεργασία με τον θεραπευτή γίνεται η αξιολόγηση αυτών των σκέψεων και καταγράφονται οι ενδείξεις που υποστηρίζουν και οι ενδείξεις που αντικρούουν την σκέψη, ώστε να τροποποιηθούν οι αρνητικές γνωσίες και αντικατασταθούν από πιο ρεαλιστικές. Η έκτη στήλη περιλαμβάνει την εναλλακτική σκέψη και η τελευταία περιγράφει το συναίσθημα μετά την εναλλακτική σκέψη. Παράλληλα, ο θεραπευόμενος εκπαιδεύεται στην αναγνώριση των διεργασιακών λαθών. Αυτή η διεργασία αποκαλείται γνωσιακή αναδόμηση.

Συμπερασματικά, το δομημένο πλαίσιο της ΓΣΨ, οι ποικιλία τεχνικών και ο ψυχοεκπαιδευτικός της χαρακτήρας έχει αποδειχθεί ότι δρουν αποτελεσματικά για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης και την πρόληψη των υποτροπών.

Λήδα Πάλακα
Ψυχολόγος (κλινική Λυράκου)

Τι είναι η μανιοκατάθλιψη;

Η μανιοκατάθλιψη είναι η νόσος, όπου ο ασθενής παρουσιάζει μανία και κατάθλιψη σε διαφορετικές φάσεις της ζωής του. Μπορούμε εύκολα να το οριοθετήσουμε αυτο και να το διακρίνουμε στο παρακάτω διάγραμμα:

Η μανία είναι η κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος που τη βιώνει έχει υποκειμενική αντίληψη του εαυτού του. Παρουσιάζει μια εικόνα ψευδή για τον εαυτό του με ροπή προς την παντοδυναμία (π.χ. υπερβολικά έξοδα στη διασκέδαση, καταπιάνεται με πολλές δουλειές που δεν μπορεί συνήθως να τις ολοκληρώσει, συνάπτει πολλές εφήμερες σχέσεις κ.λ.π.). Επίσης παρουσιάζει ένα έντονο ευφορικό αίσθημα, έχει τάση να παίρνει υψηλά ρίσκα, και εμφανίζει κατα περίπτωση έντονες εκρήξεις θυμού και κυκλοθυμίας (σύντομες και έντονες εναλλαγές του συναισθήματος από χαρά σε λύπη και το αντίθετο).

Ο ρόλος της μανίας στην μανιοκατάθλιψη

Ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε μανία παρουσιάζει μη ρεαλιστικά αισθήματα υπεραισιοδοξίας και μεγαλομανίας χωρίς αυτο να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αυτα τα αισθήματα απλά επιβεβαιώνουν την λανθασμένη εντύπωση που έχει για τον εαυτό του, πως όλοι είναι κατώτεροί του και πως μπορεί να τα καταφέρει όλα μόνος του. Συνήθως, ο πάσχων πιστεύει ότι δεν χρείαζεται ξεκούραση με αποτέλεσμα την απώλεια ύπνου και την έλλειψη χαλάρωσης.

Επίσης παρουσιάζει εκκεντρικές συμπεριφορές θέλοντας να είναι στο επίκεντρο της προσοχής, με αποτέλεσμα να προσπαθεί να κάνει πολλά πράγματα χωρίς την δυνατότητα ολοκλήρωσής τους. Τέλος είναι επιρρεπής σε επικίνδυνες δραστηριότητες (πχ γρήγορη και επικίνδυνη οδήγηση), εξαιτίας αυτού του συναισθήματος της παντοδυναμίας που τον διακατέχει.

Ο ρόλος της κατάθλιψης στην μανιοκατάθλιψη

Κατά τη λήξη αυτής της φάσης της μανιοκατάθλιψης, συνήθως εγκαθίσταται η φάση της κατάθλιψης ή φάση της υπομανίας, που έχει έντονα καταθλιπτικά συμπτώματα. Η κατάθλιψη είναι η πιο διαδεδομένη ψυχική πάθηση στην εποχή μας (σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας αγγίζει το 15% έως 20% ανεξαρτήτου ηλικίας και φύλου) και παρουσιάζεται σε ήπια, μέτρια και βαριά μορφή.

Βασικότερο χαρακτηριστικό για την διαπίστωση καταθλιπτικών συμπτωμάτων είναι η γνωστική τριάδα αρνητικών σκέψεων για τον εαυτό του, για την κοινωνία και το κοινωνικό περιβάλλον, για το μέλλον

Ένας άνθρωπος που πάσχει από κατάθλιψη μπορεί να έχει και τα τρία αυτά χαρακτηριστικά ή ένα συνδυασμό αυτών. Τα βασικά συμπτώματα της νόσου είναι αισθήματα κατωτερότητας , λύπης, ενοχής και εκνευρισμού.

Σε πολύ σοβαρές μορφές κατάθλιψης μπορεί να υπάρξουν σκέψεις και πράξεις αυτοτιμωρίας, αυτοτραυματισμού, αυτοκτονικού ιδεασμού καθώς και να παρατηρηθούν ψευδαισθήσεις.

Η έγκαιρη διάγνωση της μανιοκατάθλιψης αποτελεί σημαντικό παράγοντα πρόληψης αυτών των οριακών και επικίνδυνων καταστάσεων και καθορίζει την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα των θεραπευτικών παρεμβάσεων.

Ψυχιατρική: Δίκαιο και Κοινωνία - Ζητήματα εξαρτήσεων και ψυχιατροδικαστικής

ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Λαγκαδά 196 564 29 Θεσσαλονίκη
www.psychothes.gr
e-mail:info@psychothes.gr
2313 324 105 - 2313 324 105, 6977 976 178

Επιστημονική διημερίδα με τίτλο Ψυχιατρική: Δίκαιο και Κοινωνία - Ζητήματα εξαρτήσεων και ψυχιατροδικαστικής πραγματοποιείται στις 23 και 23 Μαΐου 2009 (ξενοδοχείο Porto Palace από το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.

Στη διημερίδα συμμετέχει με εισηγήσεις πλήθος ειδικών επιστημόνων από την Ελλάδα και ευρωπαϊκές χώρες. Τα θέματα που θα παρουσιαστούν στις θεματικές ενότητες επικεντρώνονται:
- Σε ζητήματα εξαρτήσεων, τόσο μέσα από την εμπειρία κλειστών και ανοιχτών προγραμμάτων, όσο και σε σχέση με τις σχεδιαζόμενες πολιτικές και τα τρέχοντα κοινωνικά δεδομένα, έτσι όπως διαμορφώνονται από τα πολιτισμικό, γεωγραφικό, κοινωνικο-οικονομικό και ιστορικό πλαίσιο της κάθε χώρας. Τα πολυπαραγοντικά αίτια της εξάρτησης καθιστούν αναγκαία την αντιμετώπιση της σε επίπεδο πρόληψης, οικογένειας, ατόμου, θεραπευτικών προγραμμάτων, δικαστικού σωφρονιστικού συστήματος και κοινωνίας. [θα αναπτυχθούν την παρασκευη 22 Μαιου, 10π.μ.-12π.μ. και σαββατο 23 μαιου, στον α΄και β΄κυκλο εισηγησεων 9.30π.μ.-5μ.μ.]
- Σε ζητήματα ψυχιατροδικαστικής, έναν επιστημονικό κλάδο που ασχολείται με ζητήματα που άπτονται τόσο της νομικής επιστήμης όσο και της ψυχιατρικής. Θα αναπτυχθούν θέματα αστικού και ποινικού δικαίου όσον αφορά στην θρυλούμενη επικινδυνότητα των ατόμων με ψυχιατρικά προβλήματα, στον ακούσιο εγκλεισμό, στον ακαταλόγιστο παραβάτη, στην ποινική ευθύνη του ψυχίατρου. [θα αναπτυχθουν την παρασκευη 22 Μαιου, 12.15μ.μ.-6.30μ.μ. ] Η διημερίδα αποτελείται από τις εξής ενότητες: Εξάρτηση μια ατομική επιλογή – απεξάρτηση μια συλλογική προσπάθεια Ψυχιατροδικαστική- Ζητήματα αστικού δικαίου Ψυχιατροδικαστική- Ζητήματα ποινικού δικαίου δεοντολογίας Πολιτικές αντιμετώπισης της εξάρτησης σε Ελλάδα και χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ελληνική πραγματικότητα στην αντιμετώπιση της χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών.

Οι δύο τελευταίες ενότητες (πολιτικές αντιμετώπισης της εξάρτησης και τα δεδομένα της ελληνικής πραγματικότητας) συνιστούν μια ευρωπαϊκή συνάντηση στην οποία θα παρουσιαστούν παραδείγματα μοντέλων απεξάρτησης από άλλες ευρωπαϊκές χώρες.