ΟΜΑΔΑ ΔΡΑΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

Η δραματοθεραπεία είναι μια ψυχοθεραπευτική μέθοδος που αντλεί τα εργαλεία της από το χώρο του θεάτρου. Η τέχνη, το παιχνίδι, η τελετουργία και η σωματική έκφραση αξιοποιούνται στη δραματοθεραπεία ως μέσα προσέγγισης, αποδοχής και μετακίνησης του εαυτού. Σε ένα παιγνιώδες κλίμα ασφάλειας και εμπιστοσύνης οι συμμετέχοντες θα εξερευνήσουν με ευφάνταστους τρόπους ζητήματα σχέσεων, αυτοεικόνας, δημιουργικότητας και ό,τι παρεμποδίζει τον καθένα από την προσωπική του εξέλιξη.

Η δραματοθεραπεία βλέπει ολιστικά τον άνθρωπο ως ένα τρίπτυχο νου-συναισθήματος-πνεύματος που περικλείεται από το σώμα, το οποίο πρωταγωνιστεί στην θεραπευτική διαδικασία. Δίνεται έμφαση στο εσωτερικό, δημιουργικό δυναμικό του κάθε ατόμου και με αυτό οδηγό γίνεται επεξεργασία βαθύτερων τραυματικών καταστάσεων. Η τέχνη και η εγγενής ιαματική της λειτουργία διευκολύνει το άτομο να φτάσει στην ικανοποίηση του θεραπευτικού του αιτήματος αναπτύσσοντας ταυτόχρονα και άλλες συναισθηματικές δεξιότητες και ολοκληρώνοντας σταδιακά και με σεβασμό το πάζλ της ψυχικής πραγματικότητας του κάθε ατόμου

Η ομάδα αυτή απευθύνεται σε ανθρώπους που επιθυμούν να εξερευνήσουν κρυμμένα κομμάτια του εαυτού τους, να απελευθερωθούν από μπλοκαρίσματα, να επεξεργαστούν ζητήματα σχέσεων, να ενδυναμώσουν τη δημιουργική τους φύση και να δώσουν χώρο στην προσωπική τους ιστορία να ξετυλιχθεί με μια άλλη ματιά. Δεν προϋποτίθεται προηγούμενη καλλιτεχνική ή ψυχοθεραπευτική εμπειρία.

.

Η ομάδα θα συναντιέται κάθε Δευτέρα και ώρα 17:45-19:45 με μέγιστο αριθμό συμμετεχόντων τα 12 άτομα.

Έναρξη ομάδας: Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011

Συντονιστής : Τάσος Μπάμπαλης (ψυχολόγος, δραματοθεραπευτής, εμψυχωτής θεατρικού παιχνιδιού)

Σχολείο Παιχνιδιού

Λεπενιώτου 8, Ψυρρή

Τηλ.210 3235462

e-mail: info@sxoleiopaixnidiou.gr

www.sxoleiopaixnidiou.gr

Η δραματοθεραπεία απέναντι σε μια κοινωνία υπό κατάρρευση

Ο σύγχρονος άνθρωπος καθίσταται πλέον αντιμέτωπος με μια κοινωνική, οικονομική και πολιτική πραγματικότητα ενάντια στην ηθική και το μέτρο, μακριά από τις ανθρώπινες αξίες και από την έννοια του υγιούς. Η νοσηρότητα που πλανάται δε θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο το ψυχικό σύστημα του ανθρώπου, την πιο ευαίσθητη λειτουργία του, υπεύθυνη για την ισορροπημένη διαβίωση μες στον κόσμο.

Οι δημιουργικές δυναμικές του ατόμου κινδυνεύουν καθώς καθημερινά υποσκελίζονται από μια παγερή πραγματικότητα, όπου τα συναισθήματα εξορίζονται ως περιττά ή δευτερεύοντα, καταπιέζονται και αδυνατούν να βρουν διέξοδο έκφρασης. Η νοητική λειτουργία καλπάζουσα γεννά ή υπακούει σε δοσμένα φόβητρα, το σώμα κλείνει και συρρικνώνεται και η πνευματική δημιουργία πνίγεται στην εσωστρέφεια. Με αυτόν τον τρόπο υποσκάπτεται η ολόπλευρη λειτουργία του ανθρώπου (ψυχή-νους-σώμα-πνεύμα). Το μοίρασμα, η δράση, η αλληλέγγυα στάση στον εαυτό και τον πλησίον φαντάζουν ως μόνοι δρόμοι προς μια πιο ανθρώπινη αντιμετώπιση της τρέχουσας κατάστασης.

Η δραματοθεραπεία αποτελεί μια μέθοδο ψυχοθεραπείας που χρησιμοποιεί τα εργαλεία του θεάτρου (και της Τέχνης γενικότερα) προκειμένου να υπηρετήσει τα θεραπευτικά αιτήματα των ατόμων με έναν πληρέστερο, ευφάνταστο και δημιουργικό τρόπο. Η Τέχνη περιέχει τα οικουμενικά στοιχεία εκείνα που μπορούν να εξουδετερώσουν -σε ενδοψυχικό τουλάχιστον επίπεδο -το απελπιστικό τοπίο μέσα από μια διεργασία αποδοχής, σύνδεσης με ό,τι ζωντανό και αναζωπύρωσης της φαντασίας. Στη δραματοθεραπεία το σώμα παίρνει το χώρο που χρειάζεται για να εκφράσει τα βαθιά συναισθήματα και τις σκέψεις του ατόμου, να απελευθερώσει παρελθοντικά μπλοκαρίσματα και να οδηγήσει σταδιακά και με εμπιστοσύνη το άτομο σε μια υγιέστερη διαχείριση όσων συναντά.

Παράλληλα, ο ακτιβίστικος χαρακτήρας της δραματοθεραπείας ωθεί τους ανθρώπους να σταθούν υπεύθυνοι, αυτόνομοι, δυναμικοί, δραστικοί και δραστήριοι (δράση-δράμα) πλάι στην προσωπική τους ιστορία, πλάι σε ό,τι τους περιστοιχίζει και κυρίως πλάι στο δημιουργικό τους κομμάτι -που ο καθένας μας φέρει εγγενώς. Η παθητικότητα και η καλλιέργηση ψευδαισθήσεων απέναντι στις προσωπικές δυσκολίες δυσχεραίνουν την ψυχική απελευθέρωση και ανάπτυξη του ανθρώπου. Η ανάληψη ενός δυναμικού και διεκδικητικού ρόλου (μιας που η διερεύνηση των ρόλων ζωής στη δραματοθεραπεία είναι μια από τις βασικές της διαδικασίες) απέναντι σε ό,τι μας στερεί το παρόν και το μέλλον συνάδει με μια ενεργητική και καταφατική στάση απέναντι στη ζωή.

Η ιαματική λειτουργία της Τέχνης, η συλλογικότητα που προωθεί και η εσωτερική “αισθητική” που καλλιεργεί (όπου ¨αισθητική” ένας προσδιορισμός της αξίας και της ομορφιάς της ζωής και του εαυτού) προσδίδουν στη δραματοθεραπεία μια δυναμική ικανή να στηρίξει το άτομο απέναντι στο σκοτάδι που μας περιβάλλει.

Σε έναν κόσμο που η Ποίηση και η Φαντασία εκπίπτουν, καλούμαστε να πάρουμε τον εαυτό μας με σεβασμό από το χέρι και να τον συντροφεύσουμε προς την υπηρεσία (θεραπεία=υπηρεσία)των αναγκών του, προς την αλήθειά του, προς τη ζωή.

Τάσος Μπάμπαλης

ψυχολόγος-δραματοθεραπευτής

Ψυχοσωματικά Συμπτώματα

Πώς επηρεάζεται το σώμα από την ψυχή;

Ψυχοσωματικό σύμπτωμα θεωρείται αυτό που προκαλείται ή επιδεινώνεται από ψυχολογικούς παράγοντες. Τα περισσότερα σωματικά προβλήματα επηρεάζονται από την ψυχολογική κατάσταση του ατόμου, όμως έχει παρατηρηθεί ότι κάποιες σωματικές διαταραχές είναι πιο επιρρεπείς στο στρες.

Οι πιο συχνές είναι:
-το έλκος στομάχου
-το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
-οι δερματικές παθήσεις
-η υψηλή αρτηριακή πίεση
-τα μυοσκελετικά προβλήματα
-σεξουαλικά προβλήματα
-οι ημικρανίες


Στρεσογόνοι παράγοντες που πυροδοτούν τα ψυχοσωματικά προβλήματα αποτελούν:
-ο θάνατος αγαπημένου προσώπου
-το διαζύγιο
-η μετακόμιση
-η αλλαγή επαγγέλματος/ συνθηκών εργασίας
-ο φόρτος εργασίας/ η απώλεια εργασίας
-οι σχολικές εξετάσεις
-τα οικονομικά προβλήματα
-οι εσωτερικές συγκρούσεις: το χάσμα μεταξύ των εννοιών ‘τι είμαι’ και ‘τι θα ήθελα να είμαι’
-οι διαταραγμένες διαπροσωπικές σχέσεις

Η άμεση επιρροή που ασκεί η ψυχή στο σώμα έγκειται στο γεγονός ότι όταν το επίπεδο του άγχους είναι υψηλό και η διάρκεια του άγχους παρατεταμένη, το σώμα μας ανταποκρίνεται σε αυτή την κατάσταση συναγερμού υπερλειτουργώντας ώστε να αντιμετωπίσει τον ‘κίνδυνο’. Παλιότερα, όταν οι κίνδυνοι διαρκούσαν λίγο, το άγχος βοηθούσε το άτομο να ανταποκριθεί άμεσα και αποτελεσματικά. Μετά το πέρας του κινδύνου το σώμα είχε στη διάθεση του αρκετό χρόνο να επανέλθει στη λειτουργία ηρεμίας.

Σήμερα, οι παράγοντες που προκαλούν άγχος βρίσκονται στο μυαλό μας συνεχώς καθιστώντας τη λειτουργία ηρεμίας του σώματος ελάχιστη. Το σώμα είναι υποχρεωμένο να αποδίδει στο μέγιστο για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Θα ήταν παράλογο να περιμένουμε άψογη λειτουργία χωρίς επιπλοκές.
Η επιβάρυνση του οργανισμού είναι μεγάλη. Κάθε σώμα έχει το δικό του ευαίσθητο σημείο το οποίο θα σημάνει συναγερμό μέσω του συμπτώματος. Αυτό είναι η προειδοποίηση ότι η αλλαγή στον τρόπο ζωής και σκέψης είναι επιτακτική. Το άγχος αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα καθιστώντας τον οργανισμό ευάλωτο σε βακτηρίδια, ιούς, ακόμη και καρκινογόνα κύτταρα. Τα ζωτικά όργανα, η καρδιά, τα αγγεία, το πάγκρεας, το στομάχι, το έντερο, τα νεύρα κ.λ. επιβαρύνονται λόγω της αυξημένης λειτουργίας.

Για την ουσιαστική αντιμετώπιση των ψυχοσωματικών συμπτωμάτων είναι απαραίτητη η ανίχνευση των παραγόντων που προκαλούν το άγχος στο περιβάλλον του ατόμου (ψυχοθεραπεία). Η προσέγγιση είναι διττή: η απάλειψη του στρεσογόνου παράγοντα εάν είναι εφικτή και η αλλαγή του τρόπου ερμηνείας των γεγονότων από το άτομο. Επιπλέον, η έκφραση απωθημένων συναισθημάτων (συχνά ο θυμός) και η εξάσκηση συμπεριφορών διεκδικητικότητας είναι τεχνικές που εφαρμόζονται. Σημαντικό ρόλο στη μείωση του στρες διαδραματίζουν το κοινωνικό υποστηρικτικό δίκτυο (συναντήσεις με φίλους και συγγενείς), ο αθλητισμός (περπάτημα, κολύμβηση, ομαδικά αθλήματα, yoga) οι μυοχαλαρωτικές ασκήσεις και οι δημιουργικές δραστηριότητες (ενασχόληση με την τέχνη, μαγειρική, βόλτα σε μουσείο).

MSc Χριστίνα Χελιώτη
Ψυχολόγος / Ψυχοθεραπεύτρια
Ψυχιατρική Κλινική Λυράκου