Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

11/4/11

ΑΦΡΟΔΙΣΙΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

Τα αφροδίσια νοσήματα είναι νοσήματα που μεταδίδονται κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής. Τρόποι μετάδοσης εκτός της σεξουαλικής επαφής έχουν περιγραφεί (π.χ. μολυσμένες βελόνες, μετάδοση από τη μητέρα στο νεογνό), αλλά ο ρόλος τους είναι δευτερεύων, στην παγκόσμια εξάπλωση των αφροδίσιων νοσημάτων.

Παθογόνα που μεταδίδονται κυρίως με σεξουαλική επαφή στον άνθρωπο είναι η Neisseria Gonorrhea , τα χλαμύδια trachomatis, το treponema pallidum, o haemophilus ducreyi, το calymmatobacterium granulomatis, το ureaplasma uralyticum, ο ιός του aids, o ανθρώπινος λεμφοτρόπος ιός Τ κυττάρων τύπου Ι, ο ιός του απλού έρπητα τύπου 2, ο ιός των θηλωμάτων του ανθρώπου, ο ιός της ηπατίτιδας Β, ο ιός της μολυσματικής τέρμινθας, η trichomonas vaginalis, η phthirus pubis. Παθογόνα που μεταδίδονται δευτερευόντως με σεξουαλική επαφή είναι το mycoplasma hominis, το mycoplasma genitalium, η gardnerella vaginalis, ο streptococcus ομάδας Β, το mobiluncus spp, helicobacter cinaedi, helicobacter fennelliae, η candida albicans, η sarcoptes scabiei, ο μεγαλοκυτταροιός, ο ανθρώπινος λεμφοτρόπος ιός Τ κυττάρων τύπου ΙΙ, οι ιοί ηπατίτιδας δ και c, ο ιός του απλού έρπητα τύπου Ι, ο ιός Epstein Barr, o ανθρώπινος ερπητοιός τύπου Β.

Τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα είναι, παγκοσμίως, τα συνηθέστερα λοιμώδη νοσήματα, που προκαλούν επικίνδυνες επιπλοκές. Σήμερα οι λοιμώξεις από τον απλό έρπητα προκαλούν τα περισσότερα έλκη γεννητικών οργάνων σε όλο τον κόσμο, ο ιός του aids έχει γίνει η κύρια αιτία θανάτου σε αρκετές αναπτυσσόμενες χώρες, ενώ ο ογκογόνος ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων και ο ιός της ηπατίτιδας Β αποτελούν σημαντικές αιτίες αντίστοιχα του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας και του ήπατος.

Η κλινική εικόνα από το σεξουαλικώς μεταδιδόμενο εξαρτάται από το είδος του παθογόνου και την αντίσταση του οργανισμού. Αρκετά από τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα δεν έχει κανένα σύμπτωμα στα πρώτα στάδια, γεγονός που καθιστά τους προληπτικούς ελέγχους σε ομάδες υψηλού κινδύνου ύψιστης σημασίας. Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας εξαρτάται από την έγκαιρη χορήγησή της σε αρχικά στάδια του αφροδίσιου νοσήματος.

Τα πιο σημαντικά αφροδίσια νοσήματα είναι:

1. H βλεννόρροια

Η βλεννόρροια οφείλεται στη neisseria gonorrhoeae, που είναι gram αρνητικός μη σπορογόνος μικροοργανισμός. Η υψηλή επίπτωση της βλεννόρροιας σε χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, η αύξηση των κρουσμάτων σε νεαρές ηλικίες σε πολλές περιοχές της Ευρώπης, η αύξηση της ανθεκτικότητας του γονόκοκκου σε αντιβιοτικά και η έλλειψη συμπτωμάτων σε αρκετούς ασθενείς, οι οποίοι δρουν ως δεξαμενή της νόσου, έχει καταστήσει την βλεννόρροια σημαντικό πρόβλημα της δημόσιας υγείας, παρά τον έλεγχο της νόσου σε πολλές αναπτυγμένες χώρες κατά τον εικοστό πρώτο αιώνα.

Όταν ο γονόκοκκος προσβάλλει τον οργανισμό μετά τη μολυσματική ερωτική συνεύρεση, εγκαθίσταται σε σημεία του οργανισμού που έχουν σχέση με τις πύλες εισόδου. Προοδευτικά μπορεί να εισέλθει την κυκλοφορία και να γίνει διασπορά του γονόκοκκου σε διάφορα όργανα μέσω του αίματος.

Συμπτώματα από την εγκατάσταση του γονόκοκκου στις πύλες εισόδου δεν υπάρχουν πάντοτε. Εάν η θέση της αρχικής προσβολής είναι τα γεννητικά όργανα (επί κολπικής συνουσίας) παρουσιάζεται τσούξιμο, συχνουρία έκκριμα από την ουρήθρα ή από τον κόλπο (σε γυναίκες), εάν η θέση της προσβολής είναι ο πρωκτός (επί πρωκτικής συνουσίας) αναπτύσσεται πρωκτίτιδα με πόνο κνησμό έκκριμα πρωκτού, εάν είναι ο φάρυγγας (επί στοματικής συνουσίας) αναπτύσσεται φαρυγγίτιδα με πόνο στο λαιμό. Η γονόρροια των οφθαλμών οφείλεται σε ενοφθαλμισμό των οφθαλμών από προσβεβλημένα γεννητικά όργανα, με αποτέλεσμα την εμφάνιση πρηξίματος των οφθαλμών με πύο.

Η περίοδος επώασης συνήθως είναι δύο με δεκατέσσερις ημέρες.

Σε διάσπαρτη γονοκοκκική λοίμωξη, υπάρχει άνοδος της θερμοκρασίας του σώματος, δερματικές αλλοιώσεις, αρθραλγίες, ενώ επιπλοκές όπως γονοκοκκική ενδοκαρδίτιδα και μηνιγγίτιδα ενδέχεται να εμφανιστούν.

Η στειρότητα και η προστατίτιδα αποτελούν τοπικές επιπλοκές των γονοκοκκικών λοιμώξεων.

Σήμερα υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία, που περιλαμβάνει την χορήγηση ειδικής αντιβιοτικής αγωγής, η διάρκεια και το είδος της οποίας καθορίζονται από το είδος του γονόκοκκου (αντοχή σε αντιβιοτικά), την θέση της προσβολής και την αντίσταση του οργανισμού. Οι σεξουαλικοί σύντροφοι πρέπει επίσης να θεραπεύονται.

2. Η σύφιλη

Η σύφιλη είναι χρόνια συστηματική λοίμωξη που προκαλείται από το treponema pallidum, μία σπειραχαίτη που μεταδίδεται κυρίως σεξουαλικώς και έχει περίοδο επώασης κατά μέσο όρο τρεις εβδομάδες. Η σύφιλη είναι σημαντικό πρόβλημα παγκοσμίως, με υψηλό αριθμό κρουσμάτων κατά τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη.

Στην θέση της προσβολής μετά την περίοδο επώασης εμφανίζεται η πρωτοπαθής βλάβη που παραμένει 4-6 εβδομάδες και κατόπιν ιάται αυτομάτως. Η πρωτοπαθής βλάβη εμφανίζεται ως μικρή πληγή ή βλατίδα ή αλλοίωση στην θέση του ενοφθαλμισμού του παθογόνου, η οποία ανάλογα με τη σεξουαλική πρακτική που ακολουθείται μπορεί να είναι τα γεννητικά όργανα, ο πρωκτός ή το στόμα και συχνά διαφεύγει από την προσοχή των ασθενών. Εβδομάδες ή μήνες μετά την ίαση της πρωτοπαθούς βλάβης, η σπειροχαίτη εισέρχεται στο αίμα και κατακλύζοντας την κυκλοφορία προκαλεί αρχικώς επιφανειακές βλάβες με βλεγοννοδερματικά εξανθήματα και πρήξιμο αδένων, φαινόμενα που δεν είναι επίσης πάντοτε εμφανή. Οι βλάβες αρχικώς υποχωρούν εντός 2-6 εβδομάδων και η νόσος εισέρχεται στο λανθάνον στάδιο, το οποίο ανακαλύπτεται μόνο με ορολογικές εξετάσεις. Προοδευτικά η σπειροχαίτη κατακλύζει μέσω της κυκλοφορίας ζωτικά όργανα, προσβάλλοντας τα. Στην εποχή που δεν υπήρχε αποτελεσματική θεραπεία, η συφιλιδική ηπατίτιδα, η καρδιαγγειακή σύφιλη, η νευροσύφιλη ήταν συχνές καταληκτικές καταστάσεις.

Σήμερα υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία, που περιλαμβάνει την χορήγηση ειδικής αντιβιοτικής αγωγής, η διάρκεια και το είδος της οποίας καθορίζονται από το είδος του γονόκοκκου (αντοχή σε αντιβιοτικά), την θέση της προσβολής και την αντίσταση του οργανισμού.

3. Οι χλαμυδιακές λοιμώξεις

Τα αφροδίσια νοσήματα που προκαλούνται από τα χλαμύδια, οφείλονται κύρια στο chlamydia trachomatis και αποτελούν πολύ συχνά αίτια αφροδίσιων στην Ευρώπη.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν στον άνδρα έκκριση από την ουρήθρα, συχνά λευκωπή ή βλεννώδη, τσούξιμο ή φαγούρα στην ουρήθρα. Στην γυναίκα προκαλείται υπερβολική έκκριση υγρών από τον κόλπο, τσούξιμο ή φαγούρα. Η επέκταση της λοίμωξης στο ενδομήτριο, προκαλεί ενδομητρίτιδα, ενώ στις σάλπιγγες σαλπιγγίτιδα. Κοιλιακοί πόνοι, διαταραχές περιόδου έχουν συνδεθεί με σαλπιγγίτιδα και ενδομητρίτιδα. Επί πρωκτικής συνουσίας και μόλυνσης πρωκτού αναπτύσσεται πρωκτίτιδα, με έκκριμα από το ορθό, διαταραχές κενώσεων, ευαισθησία, ενίοτε αιμορραγία. Σε ορισμένα άτομα υπάρχει ταυτόχρονη λοίμωξη με Ν. Gonorrhoeae, βλεννόρροια.

Το σύνδρομο Reiter, είναι ένα σπάνιο σύνδρομο, που αναπτύσσεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδράσει ανώμαλα, με αποτέλεσμα την γενικευμένη προσβολή του οργανισμού με επιπεφυκίτιδα, αρθρίτιδα, ουρηθρίτιδα-τραχηλίτιδα, εκτεταμένες βλεννογονοδερματικές βλάβες. Συμπτώματα από το γεννητικό σύστημα συχνά δεν υπάρχουν.

Οξέα συμπτώματα με πρωτογενή βλάβη στα γεννητικά όργανα, λεμφαδενοπάθεια, αιμορραγική πρωκτίτιδα ή πυρετό και όψιμες επιπλοκές με ελεφαντίαση γεννητικών οργάνων και συρίγγια, προκαλούν ορισμένα στελέχη, που δε μεταδίδονται αμιγώς σεξουαλικώς (αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα). Η μετάδοση είναι σεξουαλική, αλλά σπανιότερα γίνεται με προσωπική επαφή, με μολυσμένα αντικείμενα ή λόγω ατυχημάτων στο εργαστήριο. Στο αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα, γενικά συμπτώματα, όπως πυρετός, ρίγος, μυαλγίες, αρθραλγίες, μηνιγγισμός, εμφανίζονται πολλές φορές στο στάδιο της επιχώριας λεμφαδενοπάθειας, ενώ σπανιότερα εμφανίζονται αρθρίτιδα, μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα, επιπεφυκίτιδα, ηπατίτιδα, οζώδες ερύθημα.

Ιδιαίτερη περίπτωση είναι το τράχωμα και η επιπεφυκίτιδα από έγκλειστα που οφείλεται σε έκθεση του οφθαλμού σε μολυσμένες εκκρίσεις των γεννητικών οργάνων και χαρακτηρίζεται από υποτροπιάζουσα επιπεφυκίτιδα, που μπορεί να οδηγήσει χωρίς διάγνωση και ειδική θεραπεία στην τύφλωση. Η μόλυνση μπορεί να γίνει και στον οφθαλμό του νεογέννητου λόγω της έκθεσής του σε μολυσμένες κολπικές εκκρίσεις της μητρός. Η μετάδοση δεν είναι μόνο σεξουαλική και μπορεί να γίνει με μολυσμένα αντικείμενα, προσόψια και μύγες από μολυσμένο οφθαλμό σε οφθαλμό. Αυτός ο τρόπος της μη σεξουαλικής μετάδοσης είναι συχνός σε χώρες της Αφρικής, Μέσης Ανατολής και Ασίας, όπου ενδημεί το τράχωμα και σε ταξιδιώτες. Το τράχωμα αποτελεί σήμερα τη συχνότερη αιτία τύφλωσης σε ενδημικές περιοχές.

Η διάγνωση γίνεται με ειδικές εξετάσεις, ενώ ειδική θεραπεία χορηγείται και στους ερωτικούς συντρόφους.

Βασικά προβλήματα στην περίπτωση των χλαμυδίων, είναι ότι συχνά οι λοιμώξεις είναι σιωπηλές, υπάρχουν επί μακρόν χωρίς εμφανή συμπτώματα και αποτελούν στην Ευρώπη βασικά αίτια στειρότητας, υπογονιμότητας, καταστροφής των γυναικείων σαλπίγγων, έκτοπης κύησης και επιπλοκών από το ουροποιητικό σύστημα σε βάθος χρόνου. Αρκετά άτομα θα είχαν αποφύγει υψηλού κόστους θεραπείες στειρότητας, εάν είχαν διερευνηθεί και θεραπευτεί σωστά για χλαμύδια έγκαιρα, μετά την έναρξη της σεξουαλικής τους ζωής. Ατελής εκρίζωση των χλαμυδίων, λόγω κακής θεραπείας, οδηγεί σε σοβαρές επιπλοκές.



4. Η ηπατίτιδα β

Η ηπατίτιδα Β οφείλεται στον ιό της ηπατίτιδας β, ο οποίος είναι ένας DNA ιός με οκτώ διαφορετικούς γονότυπους.

Μετά από χρόνο επώασης που κυμαίνεται από έξι εβδομάδες έως έξι μήνες, αρχίζει η έναρξη της ΗΒV λοίμωξης.

Η κλινική εικόνα ποικίλει από την χωρίς συμπτώματα μορφή έως την «κεραυνοβόλο» ηπατίτιδα, που έχει κίνδυνο να καταλήξει σε θάνατο ο ασθενής σε λίγες ημέρες. Τα συμπτώματα της οξείας νόσου, εάν υπάρχουν, είναι κακουχία, μυαλγίες, αρθραλγίες, κόπωση, ναυτία, έμετοι, πυρετός, διαταραχές κενώσεων, κοιλιακό άλγος, ίκτερος, ηπατίτιδα. Κάτω από το 1% των ασθενών εμφανίζει «κεραυνοβόλο» μορφή. Ενώ οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν πλήρως, ένα μικρό ποσοστό μεταπίπτει σε χρονιότητα, με τον ιό να παραμένει μόνιμα στον οργανισμό. Η χρονιότητα είναι συνηθέστερη σε ασθενείς με δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού και συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα κίρρωσης και ηπατοκυτταρικού καρκινώματος.

Σήμερα υπάρχει αποτελεσματικό προληπτικό εμβόλιο. Η θεραπεία αποσκοπεί στην αποφυγή της ηπατικής ανεπάρκειας και στον έλεγχο του ιού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η μεταμόσχευση ήπατος είναι επιβαλλόμενη.

5. Το aids

To aids αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στις αρχές της δεκαετίας του 90, σε ομοφυλόφιλους άνδρες και αυξάνει ανησυχητικά σήμερα. Ο HIV ανήκει στην οικογένεια των ρετροιών του ανθρώπου και προκαλεί σοβαρή ανεπάρκεια ανοσοποιητικού, η οποία προέρχεται κυρίως από την προοδευτική ποιοτική και ποσοτική ανεπάρκεια της υποομάδας των Τ λεμφοκυττάρων, που είναι γνωστά ως βοηθητικά Τ λεμφοκύτταρα και καθορίζονται φαινοτυπικά από την παρουσία στην επιφάνειά τους του μορίου CD4. Μετά την αρχική προσβολή, ο ιός εισέρχεται στην κυκλοφορία, όπου αναπαράγεται μέσω των Τ λεμφοκυττάρων, χωρίς εμφανή συμπτώματα (κατάσταση φορείας).

Προοδευτικά, το επίπεδο των CD4 λεμφοκυττάρων ελαττώνεται στα μολυσμένα με HIV άτομα. Στους ασθενείς που δεν λαμβάνουν θεραπεία και σε αυτούς στους οποίους η θεραπεία δεν περιορίζει αρκετά την αναπαραγωγή του ιού, ο αριθμός των CD4 λεμφοκυττάρων πέφτει κάτω από ένα κρίσιμο επίπεδο και ο ασθενής γίνεται ευάλωτος σε ευκαιριακές λοιμώξεις. Στο στάδιο αυτό αρχίζει το aids. Προοδευτικά η καταστολή του ανοσοποιητικού λαμβάνει σοβαρή διάσταση και σοβαρές λοιμώξεις και καρκινώματα εμφανίζονται.

Πολλά άτομα με HIV λοίμωξη παραμένουν χωρίς συμπτώματα επί μακρόν, ακόμη και χωρίς θεραπεία. Από τη μόλυνση έως την ανάπτυξη του aids, μεσολαβεί κατά μέσο όρο μία δεκαετία. Τα συμπτώματα, όταν υπάρχουν, είναι δέκατα, πυρετός, εφιδρώσεις, απώλεια βάρους, πρήξιμο αδένων, διάρροια, ναυτία έμετος, ευαισθησία σε λοιμώξεις.

Σήμερα η μοντέρνα θεραπεία που εξατομικεύεται με βάση τα επίπεδα του ιού στον οργανισμό και τον αριθμό των CD4 λεμφοκυττάρων, καταστέλλει τον πολλαπλασιασμό του ιού και παρατείνει το μεσοδιάστημα της φορείας έως την ανάπτυξη του aids.

6. O αφροδίσιος έρπητας

Oι ερπητοιοί προκαλούν μία μεγάλη ποικιλία νοσημάτων στον άνθρωπο. Οι ερπητοιοί μετά την αρχική λοίμωξη, η οποία μπορεί να μην έχει συμπτώματα, παραμένουν σε λανθάνουσα φάση για την υπόλοιπη ζωή του ασθενούς και υφίστανται ενεργοποιήσεις, οι οποίες συνοδεύονται ή όχι από συμπτώματα. Οι ενεργοποιήσεις επάγονται από παράγοντες όπως το stress, ο πυρετός, η ακτινοβολία ή ακαθόριστους παράγοντες. Εάν υπάρξει ανοσοκαταστολή από νόσο φάρμακα ή ακτινοβολία, η ενεργοποίηση του ιού προκαλεί επικίνδυνες βλάβες σε σπλάγχνα.

Στο άτομο με καλό ανοσοποιητικό σύστημα, οι βλάβες του αφροδίσιου έρπητα, όταν υπάρχουν συμπτώματα, εντοπίζονται κυρίως σε δέρμα και βλεννογόνους. Ο έρπητας τύπου 2 αποτελεί τη συχνότερη αιτία εμφάνισης ελκών στην γεννητική περιοχή και στην περιοχή του πρωκτού – πρωκτογεννητική περιοχή, στις αναπτυσσόμενες χώρες. Οι τυπικές βλάβες από τον έρπητα είναι επώδυνες φυσαλίδες. Παρά τη συνήθη δερματοβλεννογόνια μορφή, ο έρπητας μπορεί να προκαλέσει οφθαλμική νόσο με κερατίτιδα βλεφαρίτιδα κερατοεπιπεφυκίτιδα, εγκεφαλίτιδα, μηνιγγίτιδα, οισοφαγίτιδα, πάρεση BELL, διάσπαρτη λοίμωξη.

7. Τα θηλώματα

Oι ιοί του ανθρώπινου θηλώματος προσβάλλουν το επιθήλιο του δέρματος και των βλεννογόνων.

Οι λοιμώξεις αυτές μπορεί να είναι ασυμπτωματικές, να σχηματίζουν ακροχορδόνες ή να συνδέονται με νεοπλάσματα.

Οι λοιμώξεις των γεννητικών οργάνων από HPV, μεταδίδονται με άμεση επαφή με μολυσματικές βλάβες. Ωστόσο άτομα χωρίς εμφανή νόσο μπορούν να μεταδώσουν την λοίμωξη.

Εκτός από τα ψυχολογικά προβλήματα που προκαλεί ο HPV, από την παρουσία χρόνιων βλαβών στην πρωκτογεννητική περιοχή επί συμπτωματικών μορφών, ορισμένα ογκογόνα στελέχη προκαλούν καρκινώματα μήτρας. Ενώ η θεραπεία δεν είναι απόλυτα αποτελεσματική και συχνά απαιτεί δυσάρεστους γυναικολογικούς καθαρισμούς, σήμερα υπάρχει αποτελεσματικό εμβόλιο έναντι των τύπων που προκαλούν την πλειοψηφία των HPV καρκινωμάτων.

8. Οι τριχομονάδες

Aυτό το μαστιγοφόρο πρωτόζωο προσβάλλει τον γυναικείο κόλπο, τους πόρους του Skene και το κατώτερο ουροποιογεννητικό σύστημα ανδρών και γυναικών.

Εκδηλώνεται με αύξηση των κολπικών εκκρίσεων και των εκκρίσεων της ουρήθρας, δυσοσμία στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, κνησμό, πρήξιμο γεννητικών οργάνων, αλλοίωση τοπικά του ph. Στους άνδρες η λοίμωξη από τριχομονάδες είναι συνήθως χωρίς συμπτώματα.

H λοίμωξη από τριχομονάδες είναι μία συχνή σεξουαλικώς μεταδιδόμενη λοίμωξη, με αυξανόμενα ποσοστά αντοχής σε συνήθεις αντιβιοτικές θεραπείες.

ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΓΕΝΙΚΩΣ

• Να χρησιμοποιείτε πάντα προφυλακτικό, κατά την σεξουαλική σας δραστηριότητα. Υιοθετείστε ασφαλείς σεξουαλικές πρακτικές (π.χ. αποφυγή ταυτόχρονων ερωτικών συντρόφων).

• Να κάνετε το εμβόλιο ηπατίτιδας β και εάν είστε γυναίκα κάτω των τριάντα και το εμβόλιο HPV.

• Να πλένεστε με άφθονο τρεχούμενο νερό μετά την σεξουαλική δραστηριότητα. Μην κάνετε κατάχρηση χημικών καθαριστικών στον κόλπο. Η κατάχρηση καθαριστικών μπορεί να αλλοιώσει τις αμυντικές ικανότητες της τοπικής χλωρίδας.

• Να μην χρησιμοποιείτε κοινόχρηστες πετσέτες και να μην καταλύετε σε αμφιβόλου ποιότητας καταλύματα.

• Μην αμελείτε την ετήσια προληπτική παθολογική εξέταση. Ειδικές εξετάσεις συστήνονται σήμερα περιοδικώς, σε προληπτική βάση, σε σεξουαλικώς δραστήρια άτομα, ιδιαίτερα μάλιστα σε ομάδες υψηλού κινδύνου.

Μην αμελείτε να αναφέρετε κατά την ιατρική εξέταση τυχόν ιδιαίτερες προτιμήσεις σας (π.χ. ομοφυλοφιλία, πρωκτικό sex). Συμπτώματα από τα μάτια, το έντερο, τα γεννητικά όργανα, το στόμα συνδέονται με την άσκηση ορισμένων σεξουαλικών πρακτικών, κατά την διάρκεια των οποίων τα όργανα αυτά εποικίζονται από λοιμογόνα.

• Η ισορροπημένη διατροφή που περιλαμβάνει αρκετό νερό (τουλάχιστον οκτώ ποτήρια ημερησίως), καθημερινή πρόσληψη γαλακτοκομικών προϊόντων, φρούτων και λαχανικών, αποφυγή υπερκατανάλωσης κρέατος και ζωικών λιπαρών, αποφυγή καπνού και καθιστικής ζωής, τονώνει το αμυντικό σύστημα υγιών ατόμων.

Οι χρονίως πάσχοντες πρέπει να ακολουθούν τις ενδεικνυόμενες για την πάθησή τους ιατρικές οδηγίες.

• Σε περίπτωση προσβολής σας, μην αμελήσετε την ενημέρωση των σεξουαλικών σας συντρόφων. Η σωστή ιατρική εξέταση και άμεση θεραπεία είναι επιβεβλημένη.

Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη


Ιατρός Παθολόγος

Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά

24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά:2106252770

E mail: amoschovaki@yahoo.gr.

Ιστοσελίδες ενημέρωσης του ιατρείου για θέματα Παθολογίας:

http://twitter.com/amoschovaki H ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟ TWITTER

http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ

http://worlddiseasedays.blogspot.com ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

http://frequentmedicaldisorders.blogspot.com FREQUENT MEDICAL DISORDERS (αγγλόφωνο)


ΑΛΛΕΡΓΙΚΗ ΡΙΝΙΤΙΔΑ (ΑΛΛΕΡΓΙΚΗ ΡΙΝΙΤΙΔΑ ΑΠΟ ΓΥΡΗ, ΣΚΟΝΗ, ΜΟΥΧΛΑ, ΖΩΑ KΛΠ.)

Η αλλεργική ρινίτιδα χαρακτηρίζεται από μπούκωμα, φτάρνισμα, δακρύρροια, φαγούρα στη μύτη ή τον φάρυγγα, συμπτώματα που εμφανίζονται λόγω έκθεσης σε ορισμένες ουσίες του περιβάλλοντος. Παρά το γεγονός ότι το πιο κοινό αλλεργιογόνο είναι η γύρη, με αποτέλεσμα η αλλεργική ρινίτιδα να έχει κυρίως εποχικό χαρακτήρα στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, μπορεί να εμφανίζεται όλο τον χρόνο, όταν η έκθεση στο αλλεργιογόνο είναι μόνιμη.

Η αλλεργική ρινίτιδα εμφανίζεται γενικώς σε ατοπικά άτομα, δηλαδή σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό αλλεργίας ή ατομικό αναμνηστικό αλλεργικών συμπτωμάτων. Συνήθως τα συμπτώματα εμφανίζονται πριν την τέταρτη δεκαετία της ζωής και υποχωρούν με την πάροδο της ηλικίας.

Στην Ελλάδα, αερομεταφερόμενες γύρεις παράγουν κυρίως τα δέντρα (ελιά, κυπαρίσσι, ακακία, λεύκα, κ.ά.), τα αγρωστώδη (άγρια δημητριακά), τα χορτάρια, τα γρασίδια, η «αγριάδα», τα ζιζάνια, τα αγριόχορτα, οι θάμνοι, τα αγριοβότανα. Ποικίλα φυτά παράγουν μεγάλες ποσότητες γύρης, η οποία διασπείρεται με τον άνεμο, ερεθίζοντας την περιοχή της μύτης. Στη συντριπτική πλειοψηφία των ελληνικών φυτών η μεταφορά της γύρης, που προκαλεί εποχιακή αλλεργική ρινίτιδα, πραγματοποιείται κατά το δίμηνο Απριλίου – Μαΐου.

Άλλα αλλεργιογόνα είναι οι ζυμομύκητες (η μούχλα), οι οποίοι ευρίσκονται στο έδαφος ή σε οργανική ύλη που αποσυντίθεται και παράγουν σπόρους ανάλογα με τις κλιματολογικές συνθήκες. Η χρόνια αλλεργική ρινίτιδα αναπτύσσεται ως αντίδραση σε αλλεργιογόνα που υπάρχουν σε όλη την διάρκεια του έτους, όπως είναι τα απολεπιζόμενα επιθηλιακά κύτταρα του δέρματος των ζώων ή πρωτεΐνες κατσαρίδων ή χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στην βιομηχανία ή η σκόνη. Μέσα στη σκόνη ευρίσκονται ορισμένα ακάρεα, που δρουν ως αλλεργιογόνα όπως τα D. Dermatophagoides, Pteronyssinus.

Η τροφική αλλεργία είναι ασυνήθης αιτία της αλλεργικής ρινίτιδας.

Η μύτη έχει σημαντικό ρόλο στο ανθρώπινο σώμα. Συντελεί στην ύγρανση του εισπνεόμενου αέρα, ενώ κατακρατά άχρηστα στοιχεία, μικροοργανισμούς και ρύπους, που δρουν βλαπτικά στους βρόγχους.

Με την κατακράτηση της γύρης στην εποχική αλλεργική ρινίτιδα, απελευθερώνονται αλλεργιογόνες πρωτεΐνες. Αναπτύσσεται οίδημα ρινικού βλεννογόνου, διήθηση της περιοχής από ηωσινόφιλα, βασεόφιλα, ουδετερόφιλα. Το υγρό στην επιφάνεια του βλεννογόνου περιέχει αντισώματα IgA και IgE. Οι ρινικές εκκρίσεις είναι πλούσιες σε ηωσινόφιλα. Ανάλογα είναι τα παθοφυσιολογικά φαινόμενα και στους άλλους τύπους της αλλεργικής ρινίτιδας. Η εξοίδηση των ρινικών κογχών και του βλεννογόνου με απόφραξη των στομίων των παραρρινίων κόλπων και της ευσταχιανής σάλπιγγας, δημιουργούν επιμολύνσεις από ιούς και μικρόβια και δευτερογενείς λοιμώξεις στην περιοχή των παραρρινίων και του ωτός.

Η σωστή παθολογική εξέταση και αξιολόγηση έχει κομβική σημασία στη μελέτη της ρινίτιδας. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν υπάρχει ένα, αλλά συνδυασμός αλλεργιογόνων, που είναι υπεύθυνα για τα συμπτώματα. Τα φαινόμενα σε άλλες περιπτώσεις επιδεινώνονται από αγγειοκινητική ανισορροπία στην περιοχή της μύτης (π.χ. από φάρμακα για την ανδρική ανικανότητα, αποσυμφορητικά, ασπιρίνη), ενώ η υποκείμενη τοπική ή συστηματική νόσος πρέπει να αποκλείεται σε επίμονες περιπτώσεις (π.χ. ανατομικές ανωμαλίες, όγκοι, ορμονικές διαταραχές). Οι επιμολύνσεις από μικρόβια της μύτης είναι συχνό φαινόμενο στην πορεία επίμονων περιπτώσεων. Ειδικός εργαστηριακός έλεγχος πραγματοποιείται για την απομόνωση του υπεύθυνου αλλεργιογόνου, ενώ η θεραπεία περιλαμβάνει φαρμακευτική χημική συστηματική αγωγή, φάρμακα εναλλακτικής ιατρικής, τοπικά spray. Σε ορισμένες σοβαρές περιπτώσεις χορηγούνται ειδικά εμβόλια (ανοσοθεραπεία).

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΚΟΙΝΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΑΛΛΕΡΓΙΚΗΣ ΡΙΝΙΤΙΔΑΣ

1. ΑΠΟ ΓΥΡΗ

• Συνιστάται αποφυγή καπνού και έκθεσης στη γύρη

• Τα παράθυρα στο αυτοκίνητο και στο σπίτι πρέπει να διατηρούνται κλειστά

• Τα διπλά τζάμια συχνά βοηθούν

• Τα κλιματιστικά πρέπει να συντηρούνται επαρκώς

• Ειδικά κλιματιστικά συστήματα για αλλεργικούς διασφαλίζουν επαρκή αερισμό του χώρου κατακρατώντας την γύρη

• Η γούνα των κατοικίδιων ζώων όταν εκτίθενται στο εξωτερικό περιβάλλον πρέπει να πλένεται και να καθαρίζεται

• Συνιστάται αποφυγή κυκλοφορίας κατά την διάρκεια της ημέρας

• Άμεση αλλαγή ρουχισμού μετά την επιστροφή στο σπίτι

• Συνιστώνται εξωτερικά πλαστικά καλύμματα στα κρεβάτια και τα μαξιλάρια

• Αρκετές περιπτώσεις χρειάζονται ιατρική προφυλακτική αγωγή, πριν την έναρξη της ανθοφορίας.



2. ΑΠΟ ΣΚΟΝΗ ΚΑΙ ΑΚΑΡΕΑ ΤΗΣ ΣΚΟΝΗΣ

• Συνιστώνται εξωτερικά πλαστικά καλύμματα στα κρεβάτια και τα μαξιλάρια

• Συνιστάται συχνό ξεσκόνισμα με χρήση καλής ηλεκτρικής σκούπας από τρίτο άτομο

• Συνιστάται απομάκρυνση χαλιών μοκετών κουρτινών και «φορτωμένων» επίπλων

• Συνιστάται πλύσιμο κλινοσκεπασμάτων σε υψηλή θερμοκρασία

• Τα κλιματιστικά πρέπει να συντηρούνται επαρκώς

• Η γούνα των κατοικίδιων ζώων όταν εκτίθενται στο εξωτερικό περιβάλλον πρέπει να πλένεται και να καθαρίζεται.



3. ΑΠΟ ΖΩΑ

• Συνιστάται απομάκρυνση του ζώου από το σπίτι

• Εάν υπάρχει ειδική αλλεργία σε πρωτεΐνες κατσαρίδων, συνιστάται προσεκτική αποθήκευση τροφίμων και προσεκτική χημική εξόντωση κατσαρίδων



4. ΑΠΟ ΜΟΥΧΛΑ

• Αποφυγή υγρασίας, οικημάτων με υγρασία

• Καλός, καθημερινός αερισμός των χώρων και άνοιγμα των παραθυρόφυλλων κατά την διάρκεια της ημέρας

• Καλά συστήματα κλιματισμού εξαερισμού

• Απομάκρυνση μούχλας με ειδικά προϊόντα από μη αλλεργικό άτομο

• Γρήγορη απομάκρυνση συλλογών νερού

• Αλλαγή ταπετσαρίας που έχει προσβληθεί από μούχλα

• Απομάκρυνση χαλιών μοκετών κουρτινών από χώρους με υγρασία (π.χ. μπάνια, υπόγεια)

Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη

Ιατρός Παθολόγος

Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά

24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά:2106252770

E mail: amoschovaki@yahoo.gr.

Ιστοσελίδες ενημέρωσης του ιατρείου για θέματα Παθολογίας:

http://twitter.com/amoschovaki H ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟ TWITTER

http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ

http://worlddiseasedays.blogspot.com ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

http://frequentmedicaldisorders.blogspot.com FREQUENT MEDICAL DISORDERS (αγγλόφωνο)






18/2/11

Μαθησιακές δυσκολίες. Ένα σύγχρονο πρόβλημα

Τι είναι οι μαθησιακές δυσκολίες

Ο όρος μαθησιακές δυσκολίες, περικλείει διαταραχές γλώσσας, γραφής, ορθογραφίας, ανάγνωσης, αριθμητικής και επικοινωνίας. Στο σύνολο σχεδόν των περιπτώσεων, οι μαθησιακές δυσκολίες συνυπάρχουν με το σύνδρομο της υπερκινητικότητας, της διάσπασης προσοχής, της ελλειματικής προσοχής, καθώς και με διαταραχές συμπεριφοράς.

Τα χαρακτηριστικά των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες

Ένα κοινό χαρακτηριστικό των παιδιών με Μαθησιακές Δυσκολίες είναι η αδυναμία τους να ανταποκριθούν στις ακαδημαϊκές δεξιότητες, ενώ πρόκειται για έξυπνα παιδιά. Στη συνέχεια δίνονται μερικά από τα βασικά χαρακτηριστικά των παιδιών αυτών:

  • Γενικά: Δυσκολία στην οργάνωση πληροφοριών που δέχονται, μειωμένη συγκέντρωση προσοχής, δυσκολίες μνήμης, δυσκολία προσανατολισμού στο χώρο, υπερκινητικότητα, δυσκολίες στην κατανόηση εννοιών και λέξεων.
  • Κατά την ανάγνωση: Διαβάζουν συλλαβιστά, δεν σταματούν στα σημεία στίξης, συγχέουν γράμματα που μοιάζουν οπτικά (γ-χ) και δυσκολεύονται στην κατανόηση του κειμένου που διαβάζουν
  • Στη γραφή και την ορθογραφία: Παραλείπουν γράμματα ή συλλαβές ή λέξεις ( πένω αντί πλένω), δεν χρησιμοποιούν κεφαλαία, δεν τονίζουν τις λέξεις, δεν χρησιμοποιούν τα σημεία στίξης, δεν χρησιμοποιούν τους βασικούς κανόνες ορθογραφίας και τα γράμματα τους συχνά δεν διαβάζονται.

Αξιολόγηση - Διάγνωση

Για τη σωστή εκτίμηση και αξιολόγηση των μαθησιακών δυσκολιών απαιτείται στενή συνεργασία του εκπαιδευτικού και των γονέων του παιδιού με τους ειδικούς (λογοθεραπευτή, παιδοψυχολόγο, ειδικό παιδαγωγό κ.λ.π)

Θεραπευτική παρέμβαση

Το κλειδί για την επιτυχή αντιμετώπιση είναι η έγκαιρη διάγνωση και η πρώιμη παρέμβαση από τον ειδικό. Με τη βοήθεια εξατομικευμένων προγραμμάτων, ο λογοθεραπευτής παρέχει στο παιδί τρόπους με τους οποίους μπορεί να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες του και έτσι να αρχίσει να βελτιώνει και τις σχολικές του επιδόσεις.

Η θεραπευτική παρέμβαση περιλαμβάνει επίσης: ψυχολογική υποστήριξη του παιδιού και της οικογένειας του, καθοδήγηση της οικογένειας για αποτελεσματική βοήθεια στο σπίτι και τέλος συνεχή συνεργασία του θεραπευτή με το σχολείο και τους δασκάλους του παιδιού για μια ολοκληρωμένη και αποτελεσματική αντιμετώπιση των δυσκολιών.

Με εκτίμηση

Σαμαντά Σπυριδούλα

Λογοθεραπεύτρια

28/1/11

ΑΙΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΤΗ

Η μύτη είναι ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία του σώματος. Είναι πλούσια σε πολλά μικρά αγγεία που αιμορραγούν εύκολα. Οι ρινικές μεμβράνες είναι ευαίσθητες σε μεταβολές της υγρασίας και της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος. Η ξηρότητα και η χαμηλή υγρασία, καθιστούν επιρρεπή τη μύτη σε ρήξεις. Τα «ρουφήγματα» και σκαλίσματα της μύτης, η υψηλή θερμοκρασία κατά το καλοκαίρι, η χαμηλή θερμοκρασία κατά τον Χειμώνα και τα κακώς ρυθμισμένα κλιματιστικά είναι κοινοί παράγοντες που προκαλούν μικροαιμορραγίες από τη μύτη, σε ένα υγιή οργανισμό.

Οι παθολογικοί παράγοντες που προκαλούν ρινορραγίες διαιρούνται σε

1. Συστηματικούς παράγοντες και νοσήματα. Εδώ συγκαταλέγονται παρενέργειες από φάρμακα, διαταραχές της πήξης του αίματος, η αρτηριακή υπέρταση.

2. Τοπικούς παράγοντες και νοσήματα. Τραύματα, τοπικές αλλεργίες, λοιμώξεις, νεοπλάσματα, διαταραχές της τοπικής αρχιτεκτονικής από ποικίλους παράγοντες (π.χ. καρκινώματα, δυσπλασίες), spray, χημικές ουσίες του περιβάλλοντος μπορεί να ερεθίσουν τοπικά τη μύτη και να προκαλέσουν αιμορραγία.

Πρώτες βοήθειες σε περίπτωση ρινορραγίας :

Με τον δείκτη και τον αντίχειρα, συλλαμβάνετε με δύναμη τα πτερύγια της μύτης και σκύβετε μπροστά για να αποφύγετε να καταπιείτε αίμα. Εφαρμόζετε σταθερή πίεση για δέκα τουλάχιστον λεπτά, αναπνέοντας από το στόμα. Ζητάτε από ένα άτομο του φιλικού σας περιβάλλοντος να σας φέρει πάγο, τον οποίο τοποθετείτε τοπικά. Αποφύγετε να ξαπλώσετε ανάσκελα, να ρουφήξετε ή να σκαλίσετε τη μύτη σας.

Πότε η ιατρική βοήθεια είναι επιβεβλημένη, όταν συμβαίνει ένα από τα κάτωθι :

• Όταν το άτομο εμφανίζει αίμα για πρώτη φορά, χωρίς να έχει προηγηθεί σαφές εκλυτικό αίτιο (π.χ. σκάλισμα μύτης)

• Όταν η αιμορραγία δεν ελέγχεται με απλή πίεση και διαρκεί πάνω από δεκαπέντε λεπτά

• Όταν επαναλαμβάνεται

• Όταν έχει προηγηθεί τραυματισμός της μύτης

• Όταν συνυπάρχει πόνος στην περιοχή

• Όταν συμβαίνουν αιμορραγίες και σε άλλα σημεία του σώματος.
Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη



Ιατρός Παθολόγος


Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά


24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά:2106252770


E mail: amoschovaki@yahoo.gr.


LINKS


http://twitter.com/amoschovaki H ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟ TWITTER


http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ


http://frequentmedicaldisorders.blogspot.com FREQUENT MEDICAL DISORDERS




30/12/10

ΧΟΛΗ : ΠΕΤΡΕΣ (ΛΙΘΟΙ)

Η χολή σχηματίζεται στo ήπαρ και έχει βασικό ρόλο στην διαδικασία της γαλακτωματοποίησης του προσλαμβανόμενου με την τροφή λίπους. Η χολή είναι πολύ σημαντική για τη σωστή λειτουργία του εντέρου και την πέψη.

Η φυσιολογική χολή περιέχει χολικά άλατα, λεκιθίνη και χοληστερόλη, δεν έχει λίθους και αποθηκεύεται στην χοληδόχο κύστη.

Η εμφάνιση χολόλιθων (λίθων χολής) αυξάνεται με την πάροδο της ηλικίας. Η χολολιθίαση είναι συχνότερη στις γυναίκες, σε άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία, σε άτομα με υψηλή χοληστερόλη και υψηλά τριγλυκερίδια, σε ασθενείς με νόσο CROHN, διαβήτη και κίρρωση, σε κύηση, σε άτομα με κακή κληρονομικότητα.

Η χολολιθίαση, συχνά δεν έχει συμπτώματα και εντοπίζεται κατά την διάρκεια check up ρουτίνας. Επιπλοκές προκύπτουν όταν κάποιος λίθος μετακινηθεί. Σε περίπτωση ενσφήνωσης στον κυστικό ή χοληδόχο πόρο αναπτύσσεται απόφραξη ή φλεγμονή στην θέση του κωλύματος (χοληδοχολιθίαση ή χολοκυστίτιδα). Εάν ο χολόλιθος μετακινηθεί και προσβάλλει το πάγκρεας, αναπτύσσεται παγκρεατίτιδα. Ενίοτε προκαλείται ειλεός από απόφραξη του λεπτού εντέρου από χολόλιθο.

Πόνος, φούσκωμα, δυσπεψία, ξινίλα, ίκτερος, είναι εκδηλώσεις της συμπτωματικής χολολιθίασης.

Κάθε περίπτωση χολολιθίασης είναι διαφορετική. Η πιθανότητα σοβαρών επιπλοκών δεν είναι ίδια σε κάθε περίπτωση χολολιθίασης. Ανάλογα με την θέση, το μέγεθος, τη μορφή των λίθων και την ύπαρξη ή όχι συμπτωμάτων, η πιθανότητα ανάπτυξης σοβαρών επιπλοκών κυμαίνεται από μηδαμινή έως εξαιρετικά υψηλή.

Όταν μετά από σωστή ιατρική μελέτη διαπιστωθεί αυξημένος κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών, η χειρουργική αφαίρεση της χολής είναι αναγκαία. Η χειρουργική παρέμβαση, ωστόσο, δεν πρέπει να πραγματοποιείται ως ρουτίνα σε κάθε περιστατικό χολολιθίασης, διότι μπορεί να αποβεί επικίνδυνη. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, εκτός από τους συνήθεις χειρουργικούς κινδύνους, που σήμερα έχουν μειωθεί δραματικά, με την εισαγωγή νεώτερων χειρουργικών τεχνικών (π.χ. λαπαροσκόπηση), τα άτομα στα οποία έχει αφαιρεθεί η χολή κινδυνεύουν σε μεγαλύτερο βαθμό να προσβληθούν από οισοφαγίτιδα καρκινώματα του οισοφάγου και του εντέρου, λόγω κατάργησης των προστατευτικών επιδράσεων που έχει η χολή στον γαστρεντερικό βλεννογόνο. Έτσι σήμερα, η χολολιθίαση αντιμετωπίζεται χειρουργικώς σε ορισμένες μόνο περιπτώσεις υψηλού κινδύνου για εμφάνιση σοβαρών επιπλοκών (π.χ. ύπαρξη συμπτωμάτων, μεγάλο μέγεθος λίθων, υποψήφια μεταμόσχευση καρδιάς), ενώ η πλειοψηφία των περιπτώσεων αντιμετωπίζεται με εξατομικευμένη διατροφή και φάρμακα.

Τι πρέπει να γνωρίζετε γενικώς εσείς που πάσχετε από πέτρες στην χολή :

1. Αποφύγετε γλυκά, λιπαρά, αλκοόλ. Καταργείστε το τσιγάρισμα των τροφών και το βούτυρο. Να καταναλώνετε αποβουτυρωμένα γαλακτοκομικά προϊόντα, να αφαιρείτε «την πέτσα» από το κοτόπουλο και να αποφεύγετε την υπερβολική κατανάλωση κόκκινου κρέατος. Να τρώτε πρωινό και να μην παραλείπετε γεύματα. Να εντάξετε τα φρούτα και τα λαχανικά στην διατροφή σας. Να μασάτε καλά την τροφή σας.

2. Τα τριγλυκερίδια, η χοληστερόλη, το σάκχαρο του αίματος, πρέπει να έχουν άριστη ρύθμιση.

3. Εάν είστε παχύσαρκοι, είναι σημαντικό να χάσετε βάρος. Να αποφεύγετε, ωστόσο, τις στερητικές δίαιτες που οδηγούν σε γρήγορη απώλεια βάρους. Σε αρκετές περιπτώσεις χολολιθίασης, η απώλεια βάρους δεν πρέπει να υπερβαίνει το μισό κιλό το μήνα.

4. Να περπατάτε καθημερινώς.

5. Η σωστή ιατρική παθολογική εξέταση, έχει κομβική σημασία στην αξιολόγηση της χολολιθίασης, στην εκτίμηση της αναγκαιότητας της χειρουργικής επέμβασης και στον καθορισμό της ενδεικνυόμενης θεραπείας.

Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη



Ιατρός Παθολόγος


Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά


24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά:2106252770


E mail: amoschovaki@yahoo.gr.
LINKS
http://twitter.com/amoschovaki H ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟ TWITTER


http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ


http://frequentmedicaldisorders.blogspot.com FREQUENT MEDICAL DISORDERS

ΒΡΑΧΝΑΔΑ ΣΤΗ ΦΩΝΗ

Το ύψος της φωνής ρυθμίζεται με μεταβολές της τάσεως, του μήκους και του πλάτους των φωνητικών χορδών και με μεταβολές στην αναπνοή. Απαραίτητες προϋποθέσεις για να ακούγεται φυσιολογικά η χροιά της φωνής είναι η φυσιολογική ανατομική δομή των λαρυγγικών και «παραλαρυγγικών» δομών, η ομαλή νεύρωση και λειτουργία των φωνητικών χορδών και λαρυγγικών μυών. Η βραχνάδα προκαλείται από την ανώμαλη ροή του αέρα μέσω των φωνητικών χορδών και προκαλείται από :

1. Παράγοντες που διαταράσσουν την ανατομική δομή της περιοχής. Εδώ συγκαταλέγονται συνήθεις φλεγμονές από ιούς και μικρόβια, που είναι και τα πιο συχνά αίτια βραχνάδας. Σπανιότερα αίτια είναι ο καρκίνος του λάρυγγα, η σύφιλη του λάρυγγα, η φυματίωση του λάρυγγα, η διήθηση της περιοχής από ουσίες λόγω συστηματικού νοσήματος (π.χ. πολυσακχαρίδη).

2. Παράγοντες που διαταράσσουν την ομαλή νεύρωση των μυών. Τοπικά νοσήματα αλλά και νοσήματα που δεν εντοπίζονται στην περιοχή των φωνητικών χορδών και του λάρυγγα, είναι δυνατόν να προκαλούν προσβολή ή αδυναμία λειτουργίας των νεύρων που ρυθμίζουν την κίνηση των μυών που εμπλέκονται στην ομαλή εκφώνηση (π.χ. πίεση νεύρων από καρκινώματα, παθήσεις ΚΝΣ, ανευρύσματα αορτής, κάκωση νεύρων από χειρουργικές επεμβάσεις).

3. Παράγοντες που διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία των φωνητικών χορδών και λαρυγγικών μυών. Τα συχνότερα αίτια της κατηγορίας είναι η υπερβολική χρήση των φωνητικών χορδών (π.χ. τραγουδιστές, δικηγόροι), το κάπνισμα, ορισμένες διαταραχές από το πεπτικό, ορισμένα ψυχολογικά σύνδρομα.

Τι πρέπει να γνωρίζετε επίσης εσείς που πάσχετε από βραχνάδα :

1. Όταν το βράχνιασμα είναι επίμονο, διαρκεί πάνω από δέκα ημέρες ή συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα (π.χ. πυρετό, δύσπνοια), η σωστή ιατρική παθολογική εξέταση είναι επιβεβλημένη.

2. Οι γαργάρες με αλατόνερο, η αποφυγή καυτών ή κρύων ποτών και τροφίμων, η καλή ενυδάτωση και η αποφυγή ομιλίας, είναι συνήθως επαρκή μέτρα αντιμετώπισης της απλής βραχνάδας που οφείλεται σε απλές λοιμώξεις. Η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής είναι επιβεβλημένη σε ορισμένες περιπτώσεις.

Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη



Ιατρός Παθολόγος


Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά


24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά:2106252770


E mail: amoschovaki@yahoo.gr.
LINKS :


http://twitter.com/amoschovaki H ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟ TWITTER


http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ


http://frequentmedicaldisorders.blogspot.com FREQUENT MEDICAL DISORDERS (αγγλόφωνο)

26/12/10

ΑΝΟΡΕΞΙΑ : ΑΙΤΙΑ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η όρεξη είναι το αίσθημα επιθυμίας για φαγητό, το οποίο ρυθμίζεται από υποθαλαμικά, σε συνδυασμό με ανώτερα φλοιώδη κέντρα.

Η ανορεξία μπορεί να αφορά όλα ή ορισμένα φαγητά. Η ελάττωση της όρεξης μπορεί να συνοδεύει ή όχι άλλα συμπτώματα. Οι πάσχοντες παρουσιάζουν ελάττωση του μεγέθους, του αριθμού ή της σύστασης των γευμάτων που καταναλώνουν στην καθημερινότητα.

Παροδική ανορεξία είναι συνήθης σε μία πληθώρα οξέων νοσημάτων (π.χ. ιώσεις, γαστρεντερίτιδες, αγχώδη σύνδρομα) και δεν έχει επιβλαβή αποτελέσματα για τον οργανισμό. Όταν ωστόσο παρατείνεται, μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική απώλεια βάρους και διαταραχές από ελλείψεις σημαντικών ουσιών. Απώλεια βάρους, μυϊκή ατροφία, σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, συμπτώματα αβιταμινώσεων (π.χ. ξηροδερμία και θολερότητα επιπεφυκότων από έλλειψη βιταμίνης Α, παραισθησίες, αναιμία και δερματίτιδες από έλλειψη βιταμινών Β), δερματικές αλλοιώσεις, οφθαλμολογικά προβλήματα, διαταραχές εμμήνων κύκλων στις γυναίκες, μπορεί να εμφανιστούν. Παρατεινόμενα ψυχιατρικά σύνδρομα, η νευρική ανορεξία, χρόνια φλεγμονώδη νοσήματα, χρόνια λοιμώδη, ορμονικές διαταραχές, καρκινώματα, ηπατικά νεφρικά καρδιακά γαστρεντερικά μεταβολικά νοσήματα και φάρμακα είναι ανάμεσα στα αίτια που ευθύνονται για την εγκατάσταση χρονίζουσας ανορεξίας. Σπανίως αλλοιώσεις των εγκεφαλικών κέντρων της όρεξης από υποκείμενα νοσήματα ευθύνονται για την ανορεξία.

ΝΕΥΡΟΓΕΝΗΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑ

Η νευρογενής ανορεξία είναι ένα σύνδρομο άγνωστης αιτιολογίας, όπου υπάρχει ανορεξία και άρνηση λήψης τροφής, λόγω διαταραχής της αντίληψης της εικόνας του σώματος και φόβου παχυσαρκίας. Αποτελεί την πιο συχνή αιτία χρονίζουσας ανορεξίας σε εφήβους και ιδιαίτερα γυναίκες. Τα άτομα αυτά είναι ευαίσθητα, τελειοθηρικά, με διαταραχές στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Χρησιμοποιούν πολλές φορές καθαρτικά και προκαλούν τα ίδια εμετό στον εαυτό τους, ενώ θέτουν αυστηρά όρια για το ιδανικό βάρος τους. Η νευρογενής ανορεξία προκαλεί στα άτομα αυτά απώλεια βάρους πάνω από 15% του αναμενόμενου για την ηλικία τους.

Οι ασθενείς παρουσιάζουν απώλεια βάρους και σημαντικές ελλείψεις ζωτικών για το σώμα ουσιών. Σε σοβαρές περιπτώσεις εμφανίζονται δυσανεξία στο ψύχος, βραδυκαρδία, υπόταση, υποθερμία, αναιμία, αύξηση ουρίας, διαταραχές ηλεκτρολυτών.

Η νοσηλεία είναι απαραίτητη σε αρκετά περιστατικά νευρογενούς ανορεξίας, προς σταθεροποίηση του οργανισμού. Η θεραπεία των ψυχολογικών προβλημάτων των ασθενών είναι απαραίτητη για την αποφυγή υποτροπής.
Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη



Ιατρός Παθολόγος


Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά


24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά:2106252770


E mail: amoschovaki@yahoo.gr.



LINKS

http://twitter.com/amoschovaki H ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟ TWITTER

http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ

http://frequentmedicaldisorders.blogspot.com FREQUENT MEDICAL DISORDERS